تو را به جای تمام کسانی که نمی شناسم دوست می دارم ...

تو را به جای تمام روزگارانی که نمی زیسته ام دوست می دارم...

 برای خاطر عطر نان عشق و برای خاطر اولین گناه...

 تو را به جای کسانی که نمی شناسم دوست دارم

و ترا به جای کسانی که دوست نمی دارم دوست می دارم

 دلم می خواست جای آن قطره اشکی بودم که از چشمانت زاده می شدم بر گونه هایت زندگی می کردم

و در میان لبانت می مردم...

قسم به عشق...  به عشق پاکمان به خاطر گذشته مان به مقدس ترین کلمات که واژه عشق را تشکیل میدهند بعد از تو

 به دیگری دل نخواهم سپرد و دستان من دستان دیگری را نخواهد فشرد

 و لبان من به لبان دیگری اجازه بوسه نمی دهند و دیدگانم شاخه نگاه هر بیننده ای را بخود نمی پذیرند

 و چشمان من در نبود تو اشک می ریزند...!

 قسم به عشق.... قسم به عشق.... قسم به عشق....

بخونيد و ببينيد  شما رو ياد چي ميندازه؟

براي تو مي نويسم ....

کاش آسمان حرف کویر را می فهمید و اشک خود را نثار گونه های خشک او می کرد......

کاش در قاموس غصه ها معنای سنگین لبخند گم نمی شد....

کاش قلب هامان آنقدر خالص بود که دعاها قبل از پایین آمدن دست ها مستجاب می شد.....

 کاش واژه صداقت آنقدر با لب ها صمیمی بود که دیگر برای بیان کردنش نیازی به شهامت نبود.......

و کاش مرگ معنی عاطفه را می فهمید.

 در پناه نیلوفرانه ای از عشق عاشق بمانید

این وبلاگ پلی است برا ی ایجاد

 ارتباط بین من و شما و تبادل

 نظراتمان